DNA, Genetics en Epigenetics

Voorheen dachten we dat onze genen, ons DNA bepaalt wie en wat we zijn en dat we dat ook niet kunnen veranderen tijdens ons leven. Erfelijke aanleg voor bepaalde ziektes was van groot belang.

In de jaren 80 is de DNA sequentieanalyse ontwikkeld. Dit heeft geleid tot het grootschalige Human Genome Project, een programma met als doel de structuur van het menselijk DNA volledig op te helderen.

Volledig ophelderen bleek echter wat ingewikkelder dan gedacht. In 2000 hebben Bill Clinton en Tony Blair een ruwe kaart van het menselijk genoom kunnen aankondigen. Het programma heeft naast belangrijke resultaten ook aangetoond dat er meer factoren meespelen.

En zo is de nieuwe tak van de wetenschap, Epigenetics ontstaan.

Er zijn diverse manieren waarop men zelf kan veranderen hoe je DNA zich uitdrukt en ook diverse therapieën die een verschil kunnen maken.

 

DNA komt voor in iedere celkern van ons lichaam.

Het ziet eruit als de gedraaide spiraal waar we wel vaker plaatjes van zien.

Dit zijn de 23 paren chromosomen wat we dan zien en iedere chromosoom bestaat uit de stof DNA, waarin de genen zitten die stukjes codes zijn.

In het DNA zitten, simpel gezegd, recepten om bepaalde proteïnen te maken. Dus één gen is een deeltje DNA met een recept voor een bepaald proteïne.

Je zou kunnen zeggen dat de gedraaide spiraal dus een groot kookboek is.

 

Hoe werkt het DNA?
De buitenwand van de cel, het membraan, heeft receptoren, een soort antennes, die signalen oppikken. Deze signalen hebben een effect op de effectoren in het membraan, deze voeren acties uit zoals bijvoorbeeld de celwand openen.

In de tussenruimte van de cel, dat is dus tussen de wand en de kern worden de feitelijke proteïnen gemaakt, dit is de fabriek zogezegd.

En het benodigde recept kan opgehaald worden uit de celkern.

 

GENETICS is de wetenschap die bestudeerd hoe het DNA de proteïnen maakt.

EPIGENETICS staat voor de controle over de genen, dit gaat over hoe er besloten wordt hoe vaak, wanneer en welke proteïnen er gemaakt worden.

Hierbij spelen de signalen, die de al eerder genoemde buitenwand van een cel oppikt, een belangrijke rol. Dit is hoe je verschil kan maken hoe DNA tot uitdrukking komt of zelfs verandert.

 

De receptoren met antennes reageren op trillingsfrequenties zoals een afstandbediening het slot van je auto kan openmaken.

Op een vergelijkbare manier worden zo ook de acties in de cel bepaald en ook welk stukje DNA ontvouwd wordt.

De omgeving, voedsel maar ook je gedachten en bepaalde overtuigingen stralen trillingsfrequenties uit en kunnen zo je gezondheid en je functioneren beïnvloeden. Dit is hoe al het leven op een natuurlijke manier werkt. Bruce Lipton, een cellulaire bioloog, is één van de vele wetenschappers die dit in prachtige details weet uit te leggen.

 

Therapieën als Kleurenpunctuur, The Reconnection en ThetaHealing werken met deze natuurlijke trillingsfrequenties om zo tot genezen en persoonlijk ontwikkelen te komen.